radaronline.ir

کد خبر: ۹۱۳۸۲
تاریخ انتشار: ۰۳ دی ۱۳۹۲ - ۱۵:۳۷-24 December 2013
سعید پورمند
در خبرها و در سخنان بعضی از اهالی رسانه آمده بود که برخی از اعضای شورای شهر کرج مصمم هستند که از حضور خبرنگاران در صحن این شورا- حتی در جلسات علنی هم- ممانعت شود و برای تسهیل در تهیه اخبار شورای شهر هم پیشنهاد کرده اند که خبرنگاران مباحث شورا را از طریق تلویزیونهای مدار بسته و یا از طُرق دیگر دنبال کنند(تا جایی که بحث و پیشنهاد ضبط فیلم از جلسات شورا و توزیع آن بصورت سی دی هم مطرح است!) ؛ در همین خصوص ما هم به نوبه خود فرصت را غنیمت شمردیم و از دریچه طنز نظری منظوم را به ماجرای مذکور انداختیم که در ادامه خواهد آمد:

مــن شــنیدم که به شـــورایِ کلانشــهر کــرج

                                                ابتــکاری شـــده حاصـــل همه اســـباب فَــــــرَج

گـــویی اَندر ذهــن آن شـــورانشینان شـــکیل

                                                  آمـــده فــــکری پدید از نوع افـــکار اصــیل

گفته هـــا حاکی است از طــــرحی سُـــترگ

                                                 کــان ندیــــده از ازل تاریــــخِ ایرانِ بزرگ

طــــرح این اســـت که «اصـــحاب قلـــم

                                                این زبـــون حــالان بــــی یار و عَلَــــم

زان ســــبب کز رفت و آمــــد خســــته اند

                                                از فـــراغـــت خــــالی و وارفــــته اند

دیگر اکنــون از چه اینان می کنند سِــیر و سفر

                                               تا بگــــیرند و بســــــازند تصـــاویر و خبــــر

ما ببایســـــتی که در دنیـــــایِ ســــــیرِ ارتباط

                                               کــــین همه آســــــان شده اتصـــال و اشـــتراک

این عــزیزان را همـــــه راحت کنیـــــم

                                                 آمــــدن رفــــتن دِگـــر باطل کنیـــــــم

فــی المـثل در بحث شــــورایِ کلانشهر کرج

                                                این ضرورت نیست آیند سوی شورا و سَرش

ما هر آنچه آن بباشد سَـــهم شورا از خبـــــر

                                                سـی دی اَش  را می فرسـتیم درب منزل ای پسـر!

یا ایمیلش می کنیم، با جــی میل و با یاهـــو

                                               طرح ما طرحی بباشد خوش تراش و بس نکـــو!

یا اگر برحسب حاجت آمدند شـــورای شــهر

                                             لازم آن نیست شــــوند وارد به صـــحن

چــون بباشــــد تصــــویرهای ما عیـــــــان

                                               از طـــریق تــی وی(TV)هــای خوش بیـــان!»

آری این طرحی است طرحی بس شِگَـــرف

                                            شایَدش تا ثبت گردد در سِنا و سازمانی چون ملل

تا از آن گیرند عبرت، هر مجلســی و دولتـــی

                                              بی جهت خســـته ندارند شــارحی و کاتبــــی

زین ســبب ارباب و اصــــــحاب قلــــــم

                                                خوش بباشــــند و برقصـــــند در چَـــــمن!

خرج رفتن آمـــــدن دیگـــــــر تمــــــــام!

                                              پیکـــی آرد آن همه اخبار را با صـــد ســــلام!

آفرین و آفرین، بر اهل شـــــــــورا آفرین!

                                             کین چنین در فکر اصحاب رسانه بوده اند، صد آفرین!

لیک اینـجـــا پرســشی آمد به ذهنم در میــــان

                                           اینکه آیا صحت و سقم خبرها را که یابد از نهان؟

در پی پرســــش شدم تا بیابم پاســــخی

                                            چند روزی را گذشت در نیامد حاصــلی

تا که آخر در شبی آن دم که چشمم خواب شد

                                             روی من بر دیده چند عضـــو شــورا باز شد

من عـجایب چیـــزها دیدم در آن خواب عجیب

                                             صحن شــــورا را بدیدیم پُر ز ابــزار غـــریب

هر یکـــی در دست خود کُنترلــهایی بداشت

                                            چند مانیتور، چند کیبورد، از نوع نایابش بداشت

دقتـــی کردم در آنجـــا تا بفهمــم ماســوا

                                             دیده ام وا شـــــد به اصـــل ماجـــــــرا!

هـــر یکــــی اخبــــار خود را مــــی نوشت

                                                      هــــر یکــــی تصــــویر خود را مــــی سـرشت

هیــچ اخبــــاری در آن مُشـــکل نبــــود

                                                     هیـــچ تصــــویری چنین خوشــــگل نبـــود!

در خبــــرها شـــــهر ما خوشــــــحال بود

                                                   بی سَــــــر و ســـــرور نبود و شــــــاد بود

پاریس و لندن خجل از شهر بی مانند ما

                                               ونکـــــوور ســـیدنی وین مبهـــوت زیبایـــی ما

باندبـــازی ها دگر در شـــهر ما جایی نداشت

                                              زیرمــــیزی ها دگر در شــــهر ما کاری نداشت

دیگر از قطع درختان بحث و تصویری نبود

                                              از هــــوای شــــهر ما پاکیزه تر چیـــزی نبود

چاله ها پُر شد، معابر صاف شـــــد

                                            در خیابان هــا ترافیک باز شــــــد

در خلاصـــه: شـــــهر ما آباد شـــــد

                                             مـــرد و زن، پیـــر و جــــوان، شاداب شد

باری، از بخت خوشــــم یک عضو را من یافتم

                                          زین سبب مـــــن پاســــخی دریافتم:

«صحت و سقم خبرها دست ماست

                                           تو بیاسای نخور غصه که قصه مال ماست!»

شب گذشت و خواب از چشمان رُبود

                                         خواب و رویایی بدین زیبایی اش باید سُــــتود

حال دیگر سوی شورا رفتن من سود نیست

                                      اینک اندر صحت اخبار شورا ذهن من مشکوک نیست

من کنون زیر لحافم، وَ لب تابی به دست

                                      منتظر ماندم بیاید یک ایمیلی یا که پیکی از سفر

شکر بی حد از وجود شهر و شورایی چنین

                                    باز گویم زین سبب در شعر و اقوالم چنین:

آفرین و آفرین، بر اهل شـــــــــورا آفرین!

                                                کین چنین در فکر اصحاب رسانه بوده اند، صد آفرین



انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۲
دودانگه
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۲/۱۰/۱۳ - ۱۸:۴۰
اینهم از عجایب پیشرفت در وعده هاست
احمدوند
Iran, Islamic Republic of
۱۳۹۲/۱۰/۲۴ - ۲۱:۳۵
واقعا درست گفته است که: هـــر یکــــی اخبــــار خود را مــــی نوشت / هــــر یکــــی تصــــویر خود را مــــی سـرشت..

چون این روزها تمام خبرها سفارشی است!!..
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: